ต้องมนต์เสน่ห์ไปกับการแสดงดั้งเดิมของโอกินาว่า

วันนี้เราจะมาดูกันว่าศิลปะและการแสดงดั้งเดิมของโอกินาว่า ในประเทศญี่ปุ่นนั้นมีอะไรกันบ้าง ต้องบอกเลยว่าศิลปะการแสดงเหล่านี้ ได้รับการสืบทอดผ่านประวัติศาสตร์ในช่วงยุคต่างๆ มาจนถึงปัจจุบัน มีวิวัฒนาการที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะ แต่ก็ได้รับอิทธิพลมาจากวัฒนธรรมญี่ปุ่นและจีนในอดีตด้วย ซึ่งได้ทำการจัดแบ่งประเภทของการแสดงแต่ละอย่างไว้ด้วยกันเรามาดูกันดีกว่าว่ามีอะไรกันบ้าง

ศิลปะการแสดงที่ 1.  คุมิโอโดริ

 

เรียกได้ว่าสำหรับศิลปะการแสดงนี้นั้นขึ้นชื่อว่าความงดงามของโอกินาว่าเลยทีเดียวถึงกับได้รับการขึ้นทะเบียนจากองค์กรยูเนสโกให้เป็น “มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้” ในปี 2010

จุดกำเนิดของการแสดงนี้ ย้อนกลับไปถึงยุคริวกิวในช่วงศตวรรษที่ 18 ในปี 1718 โชกุน ทามางูซูกุ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้กำกับการแสดงของรัฐบาล และเขาได้ริเริ่มการแสดงในชุดนี้ขึ้นมา  เขาได้สร้างสรรค์การแสดงชุดนี้ด้วยการนำตำนานของริวกิวและศิลปะการแสดงโบราณมาเป็นพื้นฐาน อีกทั้งยังนำศิลปะการแสดงดั้งเดิมของญี่ปุ่นมาใช้ด้วย เดิมทีการแสดงนี้นั้นได้ถือกำเนิดขึ้นเพื่อที่จะทำการเลี้ยงรองรับทูตสัมพันธไมตรีจากประเทศจีน ซึ่งได้รับการริเริ่มขึ้นโดยใช้องค์ประกอบ 3 อย่าง นั้นคือ บทพูด  ดนตรี และ การร่ายรำ

ศิลปะการแสดงที่ 2. ระบำ ริวกิว

เป็นผลงานการแสดงที่ถูกสร้างสรรค์ออกมาตามการดำเนินชีวิตของชาวบ้านด้วยท่วงท่าระบำหลากลีลาที่แสดงออกมาด้วยความรู้สึกที่มีมาจากใจ การแสดงชุดนี้จะถูกแบ่งออกเป็นประเภทใหญ่ๆ เป็นการร่ายรำตามชนเผ่าที่ได้รับสืบถอดต่อกันมา เดิมทีนักแสดงในชุดนี้นั้นจะมีแต่ผู้ชาย แต่ในสมัยโมจิเป็นต้นมาก็มีนักระบำหญิงเกิดขึ้นมากมาย

ศิลปะการแสดงที่ 3. การแสดงดนตรีโบราณสไตล์ริวกิว

เป็นการแสดงดนตรีบรรเลงภายในราชสำนักในสมัยราชวงศ์ริวกิว จะเน้นการบรรเลงพิณซันชินเป็นหลัก กล่าวกันว่า ในสมัยก่อน ได้ทำการแสดงดนตรีขึ้นในงานเลี้ยงต้อนรับทูตสัมพันธไมตรีจากจีนและยังเคยได้ทำการแสดงในช่วงที่ตกอยู่ภายใต้การปกครองของแคว้นซัตสึมะ และรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ การแสดงดนตรีนี้ได้ถูกนำไปใช้เป็นเพลงประกอบการแสดงคูมิโอดตริ และการร่ายรำตามวรรณคดีโบราณ อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในการแสดงที่เป็นศิลปะของอาณาจักรริวกิวอีกด้วย

ศิลปะการแสดงที่ 4.  เพลงพื้นเมืองโอกินาว่า

หากจะเปรียบเทียบกับดนตรีในแบบแผนดั้งเดิมแล้วนั้น เพลงพื้นเมืองโอกินาว่า พัฒนาและมีรากฐานมาจากในหมู่ชาวบ้าน แม้ในปัจจุบันยังคงได้รับความนิยมและมีผู้ชื่นชอบจำนวนมากที่คอยติดตามจากทั้งในและนอกจังหวัด เพลงพื้นเมืองนี้ได้ถือกำเนิดและค่อยๆที่จะทำการพัฒนาขึ้นเรื่อยๆในหมู่ชาวบ้านที่เป็นต้นกำเนิดดั้งเดิมของดนตรีในโอกินาว่า จนก่อให้เกิดการสร้างบทประพันธ์ดนตรีชั้นสูงที่เต้มไปด้วยเรื่องราวและความรู้สึกออกมา

ศิลปะการแสดงที่ 5. ศิลปะการแสดงพื้นเมือง

เป็นศิลปะการแสดงพื้นเมืองที่ได้รับการสืบทอดต่อกันมาจากตามหมู่บ้าน พื้นที่ และเกาะต่างๆ ในโอกินาว่า โดยมีจุดกำเนิดจากกิจกรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเก็บเกี่ยวผลผลิตข้าวเป็นหลัก ซึ่งมีทั้งการแสดงกลอง “เอซา” และการแสดงเชิดสิงโต “ชิชิไม” และยังมีอื่นๆอีกมากมายในปัจจุบันนั้นสำหรับศิลปะการแสดงพื้นบ้านเหล่านี้ก็ยังคงมีการจัดแสดงอยู่ ตามงานเทศกาลของแต่ละพื้นที่

ศิลปะการแสดงที่ 6. ละครอูจินาชิไบ

การแสดงนี้ถือกำเนิดขึ้นหลังจากมีการยกเลิกการปกครองในรูปแบบของแว่นแคว้นและตั้งขึ้นเป็นจังหวัด ในสมัยภายหลังการปฏิรูปเมจิเมื่อปี 1879  เป็นการแสดงละครเพลงที่สร้างรูปลักษณ์ไม่เหมือนใคร โดยการเชื่อมโยงเพลงพื้นบ้านเข้ากับดนตรีและระบำแบบดั้งเดิม มีการนำบทพูดมาจากนิทานปรัมปราและหนังสือในประวัติศาสตร์มาใช้ ในปัจจุบันยังคงมีการเปิดให้รับชมตามโรงละครแต่เหลือเค้าโครงเดิมเพียงเล็กน้อยเพราะมีเรื่องราวที่ถูกประพันธ์ขึ้นมาใหม่เป็นจำนวนมาก

 

About the Author

admin